Even delen..
Op deze pagina zal ik af en toe de ruimte nemen om iets te delen. Een visiestuk, een overdenking of een ervaring over onderwijs die wellicht herkenbaar, vermakelijk, inspirerend kan zijn.
'Ik weet nog zo goed hoe het voelt..
10 april 2026
...om een lastige keuze te moeten maken bij een casus als IB-er.'
"Ik doe maar wat ik denk dat goed is. Hoe doen anderen dat? Op andere scholen werkt het toch net even anders...ze kennen mijn team niet..onze populatie vraagt net wat anders.." Allemaal gedachten en gevoelens die door je heen kunnen gaan op zo'n moment.
Op andere dagen staat de werkdruk hoog en verandering centraal. "Komend jaar weer een wisseling van directeur.. ik red dat niet in mijn uren.. waar moet ik eigenlijk aan voldoen qua inspectienormen...wanneer ben ik een goede IB/KC?
Leerkrachten gunnen we een starterspakket aan begeleiding...vaak een coach in de klas, een buddy in de school en een vermindering van taakuren. Maar hoe zit dat met IB-ers? Hooguit een maatje in het bovenschools IB-netwerk...niet minder taken, geen coach in de school.
Een netwerk van IBers bieden kennismomenten maar iedereen gaat weer naar school en dan? Dan sta je er vaak toch weer alleen voor. Hopelijk met een fijne directie naast je die je kan opvangen, begeleiden, ruimte geeft en laat leren.
Hoe ga je om met het grote gevoel van verantwoordelijkheid, de soms eenzame plek tussen team en directie, de ruimte die je wel of juist niet krijgt om in je kracht te staan..en dan heb ik het nog niet eens over de verandering die er soms nodig is in een team rondom de planmatigheid en professionele houding en de weerstand die dat met zich mee kan brengen in de dagelijkse praktijk.
Een IB/KC is een spil in de organisatie. Punt. Gelukkig is dat steeds meer een erkend gegeven en geeft de rolverschuiving naar een KC-er steeds meer body en erkenning aan wat al vele IB-ers al jaren deden.
Of brengt deze verschuiving juist een wisseling van professionals teweeg in je team omdat het nieuwe functieprofiel met de nieuwe rollen niet past bij de huidige IB-er? Dan komt er een professionalisering op gang die veel invloed zal hebben op het team en de schoolontwikkeling.
Ik gun elke IB/KC-er een goede start. In de school, in de functie en vanuit balans. Ik heb die gemist in het begin van mijn carriére en heb dat als 'zwemmen of verzuipen' ervaren. Je wilt het zo goed doen, voor al die kinderen, ouders en collegás en dat maakt dat je eigen grenzen bewaken lastig kan zijn. Ik zie vele collega's stress ervaren of zelfs uitvallen. Zonde en het zou niet nodig moeten zijn; het is een prachtig vak!
Daarom van mij aan jou, van de ene IB/KC'er naar de andere IB-KC'er:
Gun jezelf een sparringspartner op je eigen werkvloer. Die meekijkt in jouw team, in jullie beleid, naar jullie populatie en naar wat er allemaal op je afkomt vanuit de overheid.
Samen sparren over hoe je dat het beste en meest effectief kan vertalen naar beleid en praktisch handelen.
Zeker in het gebied rondom het mooie Vechtdal kan ik dat voor je zijn. Ik ken de sociale kaart, de routes en kan mijn lang opgebowude netwerk voor je inzetten om nieuwe verbindingen aan te gaan die voor jou van meerwaarde kunnen zijn.
Hierbij is het van groot belang dat je dicht bij jezelf kan blijven..in een functie die veel rollen, verantwoordelijkheden en verbindingen vraagt van jou als mens. Balans is een uitdaging maar essentieel.
Wie ben jij, wat voor taken wordt jij blij van, welke taken niet, waar kun je ruimte geven, creëren en ruimte innemen en hoe kun je dit efficiënt organiseren. Zo blijft er ruimte voor jouw eigen plezier en werkgeluk terwijl je nog steeds hard werkt aan het werk- en leergeluk van de kinderen en je collega's.